Jeśli Cię znajomi muszą przekonywać do własnych prac, to marną jesteś artystką.

--
Loli mnie wasz świat...
Mam własny...

skojarzenie zupełnie bez skojarzenia, a jakie trafne.
dodaję do favów, bo podoba mi się. tak po prostu. bardzo mi się podoba. jest jednocześnie proste i takie złożone.

(:

--
'Come and see the blinding
It's so blinding
It's the last thing that you'll ever see
But you might be happy oh, happier
Than you've ever been...'

tak propos naszej dystkusji w komentarzach. widziałaś się z Fall?

--
And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no one dare
Disturb the sound of silence.

Dobre...

dziękuje

--
"I can resist everything except temptation."
Oscar Wilde

tak apropos, tyle, ze machnięte perę miesięcy przed tak, była u mnie dziś, ale jeszcze nie dałam jej prezencików, bo spotkałyśmy sie w mieście i nie byłam uprzedzona.

--
"I can resist everything except temptation."
Oscar Wilde

dzięki, suja:*

--
"I can resist everything except temptation."
Oscar Wilde

socku, zanim zaczniesz kogoś pouczać, sam naucz sie obiektywnie patrzeć na swoją "sztukę", dobra? bo moze samemu przydałoby ci sie trochę kindersztuby tak zwanej. a artysta umie sam osądzić, czy praca jest dobra pod względem technicznym, czy nie, a ta nie jest. Ale jeśli moim znajomym sprawia radość, to publikuję ją dla nich.

--
"I can resist everything except temptation."
Oscar Wilde

Buhahaha! Dobre, dobre ^^

--
Here's a lullaby to close your eyes goodbye
It was always you that I despised
I don't feel enough for you to cry, oh well
Here's a lullaby to close your eyes goodbye
Goodbye...

Moje wiersze technicznie rzecz biorąc leżą. Ale niektórym ludziom się to podoba. I to jest prawdziwa sztuka.
Uważam, że technicznie dobre rzeczy powinni robić rzemieślnicy, nie artyści. Prawdziwa sztuka powinna płynąć z serca. I faktycznie, Twoje prace płyną z serca. Ale serce nie mówi słowami, nie mówi obrazami, mówi uczuciami. A uczuć się nie idzie przekazać inaczej jak przez tekst, obraz. Dlatego artyście piszą lub malują, ubierając to co chcą przekazać w ubrania, które można nazwać techniką. Ale za dużo ubrań sprawia, że przekaz niknie w gąszczu warstw i po prostu gnije. dochodzenie do przekazu w takim przypadku przypomina rozbieranie cebuli - im więcej warstw ściągniesz, tym bardziej płaczesz.
Twoje podejście wygląda, jakbyś się bała swojego własnego przekazu (i tu nie mówię tylko o tej pracy). A artysta który boi się własnego przekazu, bo boi się, że komuś się nie spodoba, nie powinien być artystą. Artysta to ktoś, kto nie boi się siebie. A przy Tobie często czuję, że Ty się strasznie boisz.
To jedynie Ci zarzucam jak osoba która czuje się artystą, do osoby którą uważa, za artystę.

--
Loli mnie wasz świat...
Mam własny...